Wie zijn wij?
Op deze pagina willen de acteurs van het Klein Rotterdams Toneel zich aan u voorstellen en vertellen ze waarom ze van acteren houden.
Daniëlle Hermans
Toneel is voor mij een uitlaatklep. Letterlijk een avond spelen en de sores van alledag uit je hoofd zetten. Ruimte geven aan creativiteit en fantasie. Je inleven in personages, raakvlakken zoeken en je eigen grenzen verkennen. Tijdens deze zoektocht groei je naar een personage toe en ga je houden van je alter ego. Of niet, dat kan natuurlijk ook. Ik vind het repetitieproces inspirerend, uitdagend en soms confronterend. Je bouwt met de groep en de regisseur een voorstelling vanaf de grond op en het is super als dit bouwwerk door je publiek wordt gewaardeerd. We willen onze (trouwe) bezoekers elk jaar verrassen en laten genieten van kwalitatief goede stukken. Dit jubileumjaar pakken we uit met een speciale KRT-bewerking van een klassieker van Shakespeare. De verwachtingen zijn hooggespannen! Optreden is voor mij het toefje slagroom op de taart. Echt bijzonder om met al die talentvolle spelers van KRT op het podium te staan. Bij KRT voel ik me thuis en ik heb sinds 2004 met verschillende regisseurs gewerkt en interessante rollen mogen neerzetten die mijn spel en mijn persoon hebben verrijkt. En voorlopig ben ik nog niet uitgespeeld! '
Paola Hereijgers
Voor mij is toneel belangrijk, omdat het een uitlaatklep is. Even weg van het gewone leven. Jezelf transformeren tot een ander en je helemaal kunnen laten gaan. En dat terwijl je er ook nog andere mensen blij mee maakt! Dit wordt een geweldige voorstelling, een jubileum, een feest. De energie waarmee we er met zijn allen ingaan, maakt dat het een genot zal worden om naar te kijken!
Dick Oskamp
Al ruim 6 jaar ben ik lid van onze amateurtoneel vereniging Klein Rotterdams Toneel. De afgelopen jaren hebben wij diverse stukken op de planken gebracht met verschillende regisseurs. Dit jaar gaan wij het stuk "Een Midzomernacht-droom" met Mirjam Veldhuizen spelen en zijn met 11 spelers razend enthousiast.
Op dinsdagavond repeteren wij en al ben je soms wat vermoeid na een drukke werkdag, na een avond spelen ziet de wereld er opeens weer een stuk positiever uit. Het is iedere keer weer een uitdaging om een mooi stuk neer te zetten en wij zijn allemaal zeer gedreven om in ons jubileumjaar een onvergetelijk toneelstuk te maken. Al meerdere ideeën en plannen liggen te wachten om uitgevoerd te worden en ook ons decorteam staat in de startblokken klaar.
Aad Fase
De intensiteit van het leven wordt bepaald door de diepte waarmee je in staat bent te communiceren. Het spelen van toneel is voor mij een vorm van zelf expressie waarin ik de mogelijkheden kan verkennen om volledig in iemand anders op te kunnen gaan. In die zin erg louterend. Ook de interactie met het publiek is geweldig. Soms kan je een zaal voelen, proeven, ruiken. Waarschijnlijk pathetisch als je zelf niet deze ervaring hebt ondergaan.
Pim Dumans
Voor mij is de rol van toneelspelen de laatste jaren aan het verschuiven. Waar het eerst een manier was om de verschillende kanten van mijn karakter een plek te geven, lijkt het de laatste tijd een andere rol te krijgen in mijn leven. Ik merk dat ik probeer de uitdaging op te zoeken in delen van personages, die wat verder van me afliggen of misschien juist eng dichtbij, diep van binnen, onderdeel van mij uitmaken. Af van de veilige weg. Ogen open richting het onbekende. De kans om keihard op je bek te gaan. Op die manier probeer ik me als toneelspeler en mens een beetje verder te ontwikkelen.
In dit stuk speel ik mag ik rol van Puck spelen. Een prachtrol. En zoals het er nu naar uitziet een enorm dynamische rol, zowel letterlijk als figuurlijk. Puck is de nar van het bos. De brenger van verwarring. Maar ook een eenling. Juist met dat laatste element ga ik aan de slag. Het appelleert aan een angst van mezelf. Projectie van mijn eigen wereld op dat van Puck en dat dan weer zien te doorbreken en de verbinding terugleggen naar mijn eigen leven. Zoiets moet het gaan worden.
Richard Kors
Het Klein Rotterdams Toneel is voor mij persoonlijk wekelijks, geestelijk en fysiek een heerlijke ontspanning binnen het dagelijks leven. Het samenwerken met zeer talentvolle toneelspelers variërend van 25 tot 81 jaar en het werken naar een productie van hoge kwaliteit geeft enorm veel positieve energie. Keer op keer laat ons publiek ook weten zeer van ons voorstellingen genoten te hebben. Zoals: "Zeer hoog niveau voor amateurs" en "geen verschil met professionals" (van een regelmatige bezoeker van theatergroep De Appel) en "Het spelplezier springt er vanaf". Ook het werken met een jaarlijks wisselend professioneel artistiek team brengt zoveel verbetering in het spel met zich mee. Ik merk ook dat de mensen in mijn omgeving het erg leuk vinden om naar amateurtoneel te gaan. Ze zijn soms zo verrast en komen de volgende voorstelling weer.
En natuurlijk ben ik trots om zeggen dat ik lid ben van een van de oudste toneelverenigingen van Rotterdam. Opgericht in de vorige eeuw en nog steeds staat de ontwikkeling niet stil. Ik ben trots om in een jubileumvoorstelling te kunnen spelen. Ook het spelen op een voor Rotterdam bekende locatie geeft natuurlijk een extra demensie aan het feest rond dit jubileum.
Tessa Naber
"Samen een voorstelling maken vind ik 1 van de leukste dingen die er zijn. Mijn rol onderzoeken en uitvinden hoe zij zich verhoudt tot de rest van de personages in een stuk is spannend en interessant. Het is voor mij naast een groepsproces en sociaal gebeuren ook een leerweg; een creatieve leerweg. Je kent het stuk pas echt als je het voor publiek gespeeld hebt.
Voor publiek spelen vind ik fantastisch. Je voelt de mensen zitten en wanneer je daar als 1 groep staat en de energie die dan los komt is echt gaaf! Daarbij is waardering die je krijgt van het publiek na een lange tijd repeteren ook niet onbelangrijk.
Spelen is voor mij een manier van uiten en daarbij de zorgen van het volwassen worden/zijn even vergeten: het peterpan gevoel."
Wil Bruggeman
Er zijn drie hoofdredenen waarom ik acteren zo boeiend vind:
1 De confrontatie met jezelf. Het ontdekken van al je emotionele en expressieve mogelijkheden.
Het bezig zijn met taal. De fysieke en geestelijke uitdagingen om een verhaal boeiend en
overtuigend vorm te geven.
2 Het hele proces van toegroeien naar elkaar, vertrouwen in elkaar, het elkaar uitdagen en dat allemaal om een verhaal op een zo mooi, boeiend, aangrijpend, grappig, ontroerend mogelijke manier tot leven te laten komen.
Het creatieve proces van de vormgeving: decor, kleding, licht en andere visuele middelen.
3 Uiteindelijk wil je na zoveel maanden hard werken anderen laten genieten van het bereikte resultaat en hoop je zoveel mogelijk mensen te mogen laten zien wat je met elkaar hebt opgebouwd.
Een vraag is dan natuurlijk: Wat wil je laten zien?
Voor mijzelf is dat niet zozeer dat ik een "boodschap" wil overbrengen of een geëngageerd moralistisch verhaal aan mijn medemens wil vertellen. Menselijk vermogen en onvermogen is van alle tijden en kan op duizenden manieren worden verbeeld. Er zijn honderden prachtige toneelstukken geschreven of worden geschreven, die de toeschouwers kunnen emotioneren, boeien, laten lachen etc. etc. Als ik in mijn leven een aantal daarvan voor het voetlicht mag brengen vind ik dat meer dan de moeite waard.
Mariet Feenstra
In mijn dagelijks leven werk ik in de drukke en dynamische omgeving van de politiek.
Op de repetitieavonden van KRT kan ik dat even helemaal loslaten.
De uitdaging voor mij is om in de huid van een ander te kruipen en buiten de grenzen van mijn eigen leven te durven gaan.
Het leert mij situaties van verschillende kanten te bekijken en te relativeren, iets dat ik in mijn dagelijks leven ook kan toepassen.
Vorig jaar speelde ik, de niet zo makkelijke, Masja in 'De drie zusters' van Tsjechov. Dat was hard werken maar is een werkelijk prachtige (serieuze) rol geworden waar ik al mijn emoties in kwijt kon. In Midzomernachtdroom speel ik de lesbische Hermia. Hilarisch vooruitzicht zou je verwachten maar zet maar eens een overtuigende lesbienne neer zonder de rol te ridiculiseren. Ook zonder de tuinbroek en het korte haar wil ik 'serieus' worden genomen als de lesbische Hermia... (!)
En ik weet zeker dat dat gaat lukken. Met Mirjam als zeer betrokken regisseur en de warmte en het enthousiasme van het gezelschap KRT zetten we samen de schouders eronder om in oktober een heel mooie voorstelling te kunnen laten zien.
Dunja Bonnarens
Ik zie het zo,... lekker ongegeneerden die kantjes die je stiekem ook bezit, naar boven halen, uithollen, fijnslijpen, groter/kleiner maken, opblazen,...om ze uiteindelijk zo geloofwaardig neer te zetten.
Er bestaat geen andere sport of hobby als deze waarbij jezelf door je totaal ' bloot te geven' faliekant op je bek kunt gaan.
Het geeft me die kick, adrenaline en plezier die met geen hardlopen of kantlossen te bereiken valt. En als ik me meer persoonlijk wil ontwikkelen via toneel dan ga ik nachten wakker liggen van het fenomeen waarom ik nu zo'n afkeer/voorkeur heb voor een bepaalde rol/karakter. Dan wordt het de kunst voor mij om me er toch mee te verzoenen,... en dat kan wel eens een heel confronterend proces zijn.
Nu mag ik in de rol kruipen van Helena, .. , een liefdesziek meisje dat langzaam verandert in een zelfverzekerde en gelukkige vrouw. En dat allemaal neerzetten in een anderhalf uur!
Ik verwacht een groot(s) spektakel; kostuums, decor en livemuziek. Avondvullend en fantasierijk, voor jong en oud. Maar vooral om aan iedereen te laten zien dat we met zijn allen zoveel plezier beleven aan spelen. Nu maar ook 80 jaar geleden, KRT bruist en leeft waarbij spelen bindt en verbindt
Henk Derksen
Ik ben 80 jaar en nog altijd actief als speler. Ik deed toneelervaring op in de vijftigerjaren bij het studententoneel in Delft, waar ik het bracht tot hoofdrol in de Nederlandse premiere van le Diable et le bon Dieu van Sartre. Toen ik in 1992 met de VUT ging pakte ik direct het toneelspelen weer op. Sindsdien ben ik spelend lid bij KRT en had ik success met rollen als Prospero in De Storm van Shakespeare en, gevraagd door de SKVR Theaterschool, als King Lear.
Ik wordt trouwens vaker als gastspeler uitgenodigd door andere groepen. Samen met leeftijdgenoot Henk Groenenveld won ik de eerste prijs van het Rotterdamse Eenakterfestival. Na het jaar 2000 werd ik drie keer genomineerd voor de hoofdprijs van het Monologenfestival en nog in 2009 uitgeroepen tot beste mannelijke speler van het RVA Eenakterfestival .
Annemieke van Lieshout
Hier hopen we spoedig van Annemieke te lezen waarom zij van acteren houdt.
Magda de Frel
Magda zal helaas deze productie niet mee kunnen spelen.
Patrick Bruggeman
Onze muziekale begeleider.
Hier hopen we spoedig te lezen wat Patrick's motieven zijn om ons regelmatig muziekaal te inspireren en begeleiden.
Contact
Voor informatie, vragen of opmerkingen: info@kleinrotterdamstoneel.nl